มวลแมวในห้วงรัก และวิหคในแสงตะวัน (CAT IN LOVE and BIRD IN THE SUN)

  • นิทรรศการ:

    มวลแมวในห้วงรัก และวิหคในแสงตะวัน (CAT IN LOVE and BIRD IN THE SUN)

  • ศิลปิน:

    มนตรี สามฉิมโฉม (MONTRI SAMCHIMCHON)

  • ลักษณะงาน:

    จิตรกรรมสีน้ำ สีอะคลิลิค และวาดเส้น

  • ระยะเวลาจัดแสดง:

    วันที่ 24 ตุลาคม – 14 พฤศจิกายน 2559

  • พิธีเปิดนิทรรศการ:

    วันที่ 24 ตุลาคม 2559 เวลา 18.30 น.

  • ห้องนิทรรศการ:

    ห้องนิทรรศการชั้น 2

  • ติดต่อศิลปิน:

    089 670 7159 (มนตรี)

แนวความคิด:

เป็นภาพเขียนที่มีเนื้อหาเสริมสร้างกำลังใจ แสดงออกถึงอารมณ์ที่สงบสดใส เรียบง่านสามัญ หากแต่เต็มไปด้วยพลังชีวิต จิตรกรได้รับความบันดาลใจจากมุมมองของสรรพสิ่งเล็กๆน้อยๆรอบตัวที่พบเห็น รวมถึงความรัก ความอบอุ่น ทัศนคติที่ดีงามกับด้านสว่างของชีวิต อันบอกเล่าเรื่องราวต่างๆผ่านสิ่งละอันพันละน้อยเป็นสัญลักษณ์แทนค่า เช่น ถ้วยชา กาแฟ,หนังสือ,พืชพันธุ์ดอกไม้,ธรรมชาติ ท้องทะเล,สรรพสัตว์ตัวน้อยๆอย่าง นก,แมว,หนู,หมา,หิ่งห้อย เป็นต้น สามารถเสพชมเพื่อความโปรดโปร่งสบายตาและใจ หรือรับชมเพื่อตีความตามรหัสความหมายที่ทับซ้อนซ่อนอยู่ในชิ้นงานแต่ละภาพก็ได้
ภาษาภาพ...ภาษาใจ
หากว่าภาพเขียนเปรียบเป็นภาษาชนิดหนึ่ง ผมก็คิดว่ามันเป็นภาษาที่ผมชื่นชอบและเป็นภาษาที่ผมถนัดที่จะสื่อสารเรื่องราวเนื้อความต่างๆที่อยากพูดอยากบอก ผ่านภาษานี้ได้อย่างสบายใจ สะดวกใจ ระคนมีความสุขที่สุด...โดยเฉพาะบางเรื่อง บางสิ่ง ที่ไม่อยากพูดไม่อยากบอกตรงๆ แต่คิดหวังและปราถนาที่จะสื่อสารบางสิ่งบางอย่าง ผ่านงานจิตรกรรมโดยซ่อนสัญลักษณ์รหัสความนัย (ในระดับที่หาเจอได้ไม่ยากนัก) ซึ่งดูเหมือนผมจะมีเรื่องให้เล่าให้พูดผ่านภาษานี้อยู่เกือบจะตลอดเวลา บางครั้งอาจต้องการให้เข้าใจได้อย่างง่ายดายในวูบแรกที่เห็นภาพ บางครั้งอาจเพียงปราถนาส่งผ่านอารมณ์ละเมียดมากกว่าสาระ บางครั้งอาจเป็นกำลังใจหรือคาดหวังให้เป็นความบัลดารใจให้ใครได้บ้าง (ซึ่งไม่จำเป็นต้องรู้จักกัน) หรือบางเวลาก็เป็นการสนทนาระว่างหัวใจกับความคิดของเราเอง ฯลฯ...และโดยส่วนตัว ผมคิดว่าภาษาภาพหรือภาษาศิลปะ (ในทุกรูปแบบทุกประเภท) เป็นภาษาอย่างหนึ่งที่มีความอ่อนโยนลึกซึ้งคมคายอยู่มากทีเดียว..........

ผลงานภาพเขียนเทคนิคต่างๆ ในชุดนี้ ได้ถูกเขียนวาดระบายขึ้นในช่วงเวลาที่ต่อเนื่องกัน และหวังให้มีเนื้อหาเรื่องราวที่ไหลรวมไปสู่จุดหมายเดียวกัน อันเป็นภาษาภาพ ภาษาศิลป์ ที่พูดถึงความรัก , ความเมตตา (ที่สัมผัสได้ยากเหลือเกินในโลกที่รีบเร่งกันไปเสียทุกเรื่องในยุคสมัยนี้ ) , พูดถึงสิ่งละอันพันละน้อยที่ดีงามที่อาจเป็นความบัลดารใจ ที่อาจเกิดให้เห็นอยู่ทุกวัน แต่เราไม่เคยมองเห็นมัน , พูดถึงความสวยงามของชีวิตที่เรียบง่ายสามัญ แต่เต็มไปด้วยพลังแห่งการใช้ชีวิต...เพราะผมเชื่อว่าสิ่งที่เรียบง่ายสามัญนี่แหละ ที่เป็นสิ่งที่สลับซับซ้อนมากที่สุดของทุกชีวิต

ในโลกที่ล้นเกินไปด้วยผู้คน (อันที่จริงมันล้นโลกไปเสียทุกๆอย่างมานานแล้ว) โลกที่ถูกปั่นให้เร่งด่วนเร็วไวร้อนรนในทุกด้านมุม บางครา เราอาจควรหยุดพักทบทวน ปลีกตัวออกจากโลกยุคใหม่ที่หมุนเร็วผิดปกตินี้บ้าง...ใช่หรือไม่...
เพราะเมื่อใดที่หัวใจเราได้หยุดพักอย่างแท้จริง เมื่อนั้นเราจะนิ่งพอที่จะสังเกตเห็นสิ่งดีๆ สิ่งที่ง่ายงาม อ่อนโยนที่อาจจะซึมลึกสู่ "ด้านใน" ... ได้สังเกตเห็นสิ่งสามัญเล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน ได้คุยกับคนที่เรารักและรักเรานานขึ้น...หรือบางทีเราอาจโชคดีพอ ที่จะได้สนทนากับ "ความฝัน" ของตัวเองที่เคยมีในวันวานอีกครั้ง ทว่าห่างเหินกันไปแสนนานแล้วก็เป็นได้......แค่เริ่มต้นที่ใช้ชีวิตให้เนิบช้าลงบ้างและละเอียดอ่อนกับสิ่งรอบข้างมากขึ้นบ้าง.....แค่นั้นเอง